GÜLER'se gülsün

Benimle dalga geçer,

Hayat hep sana Güler

 Oy sa aşk'a aşığım

 inan aşk bana Güler

 Hayat acı olsa da

 Elbet sana da Güler

 Sevdiklerin sever se

 Senin de yüzün Güler

Biz böyle oyalanırız 

Gün gelir ölüm Güler

TOPRAK OLDUM TOHUM CAN BULDU BENDE

Allah(C.C) meleklerine ;’’ Adem’e secde edin ‘’ demişti.Kabul ettiler.Sadece biri hariç. Adem topraktan yaratılmıştı, O ise ateşten. Dedi ki Şeytan;’’Ben istersem toprağı şekilden şekil’e sokarım istersem seramik bir vazo, istersem camdan bir şişe.’’Ama unutmuştu ki; hava olmadan ateş yanmaz, Su ise ateşi söndürür.Ateş, Hava, Su, Toprak Ademde hepsi mevcuttu.

Gelelim secde meselesine; apaçık diyor ki kuran ;’’sen İnsan’a (Adem) secde eden misin? (yani melek mi?), yoksa müddet verilenlerden misin? (Şeytan mı?). Şeytana neden müddet verildi? Çünkü o BEN varım, BEN üstünüm, BEN kimseyi tanımam (ama bu arada hatırlatmak gerek ki Şeytan da bir melek ti ve Allah’a(C.C.) secde etmekteydi) yani BEN diyen Şeytan dı.

Allah(C.C) İnsanı meleklerine;’’halifem’’ diye tanıttı. Yani ATEŞ, HAVA, SU, TOPRAK’ ı onun eline varlığına vermişti. Ondan istediği ise Toprak bedeninde var olan Su ve Hava ile kendisine isyan edebilen Ateşi dengede tutabilmesiydi. Öyle mükemmel (Adil) yasalar koymuştu ki evrenin her noktasında, şaşmasına imkan yoktu. Allah’ın(C.C) iradesi mükemmel yasalarını koymuş bize ise cüz-i bir irade bırakmıştı ve;‘’ sen yasalar çerçevesinde özgürsün’’ demişti. Toprak olmak, Su, Ateş ya da Hava olmak bize kalmıştı.

Ateş olursan eğer suyun buharlaşır, havan tükenir sonuçta kendin de sönersin ve sadece TOPRAK kalırsın. Tohum atılmadan, sulanmadan, havasız ve yeterli miktarda Ateş olmadan da asla Can bulamazsın. Tohum atılıp ta bunlardan birisi (Ateş, Hava, Su) az ya da çok olursa yine yaşayamazsın. Sen Toprak olduğunu kabul et ki Ateş, Hava, Su sana secde etsinler.

Ateş bende, hava bende su bende

Toprak oldum tohum can buldu bende

Zaman yokken bir güzele vuruldum

Aşk uğruna bu dünyaya kovuldum

Aşkım zincir, bense bir köle oldum

Tüm varlıkta Aşkın özünü buldum

Ateş bende, hava bende, su bende

Toprak oldum tohum can buldu bende

Ateş idim yana, yana kül oldum

Rüzgar olup ese, ese yoruldum

Seller gibi çağlar idim duruldum

Günü geldi, Toprak oldum dürüldüm

Ateş bende, hava bende, su bende

Toprak oldum tohum can buldu bende

Tohum iken bitki oldum, ot oldum

Hayvan yedi bedeninde et oldum

Sonunda kendimi İnsanda buldum

Bedenimden sıyrıldım ben AŞK oldum

Ateş, Hava, Su, Toprak hepsi oldum

Gerçek Aşk’ı Yalnız HİÇLİKte buldum

BEDEN=MEZAR Yeniden (ilk yayın 10-12-2008 Sufi-Saja )

Ben AŞK idim öldüm mezara kondum

Korku, kuşku, hırsı mezarda buldum

Mezarımı hep bunlarla doldurdum

Yoktu meazarımda AŞK'a bir mekan

Bu mezara münkir, nekir geldiler

Benden AŞK ı bu diyarda sordular

Aradıkta bulamadık dediler

Nerde mezarında AŞK a bir mekan

Hapsedildim bu mezara unuttum

Adem oldum cennetten de kovuldum

Tanısam şeytanı ben kurtulurdum

Nerde mezarımda AŞK a bir mekan

Şeytan dedi;''kuşku, vesvese benim.

Boş mezar bulunca hemen girenim.

Bende birşeylerden korkar giderim.

Varsa mezarında AŞK a bir mekan''

Bekir Kamil der ki;''mezardan çıksam

Dünya benliğime bir kurşun sıksam

Yeniden dirilsem bana kavuşsam

Olsam da mezarsız AŞK la LAMEKAN


devamı

AŞKLARIN EN GÜZELİ

AŞKLARIN EN GÜZELİ ÖLÜMDÜR. 

ASLA TERKETMEZ SENİ 

ÖLÜME VER KENDİNİ 

ONDAN DAHA FAZLA KİMSE SEVEMEZ SENİ

TUTSAK RUHUNUN BEDEN ZİNCİRİ

KIRILACAKTIR BİR GÜN  ELBET

ÖLÜME VER KENDİNİ

ONDAN DAHA FAZLA KİMSE SEVEMEZ SENİ

NERDEYİM?

Ne güzel bir haldeyim,

Her daim ben ŞENdeyim

Ben BENde olmasam da,

BEN yine de BENdeyim

En-NÛR u NÂR

Yalandı dünya, yalandı her şey; BOŞtu

Gördü de gönül NÛRunu, AŞK ile coştu.

Yanabilmek için AŞKın NÂRına koştu.

Odun olmak ODuna, cennetten bile hoştu

ERTELEME

Umut eder, bekler gözü yollarda
Geciktirme dosta verdiğin sözü
Günler gelir geçer, yalan dünyada
Erteleme dosta verdiğin sözü

Dost yürekte yaşar, ruhu Mevla'da
Yalan, dolan gördüğün bu dünya da
Sevdi isen selam ver sen bu dosta
Öteleme dosta verdiğin sözü

Bir selam,  merhaba unutulanda
Dostlar çekip gider, vakti dolanda
Gönlü kalır, ruhu sonsuz olsa da
Örseleme dosta verdiğin sözü

Bir bedene girip,  Tutsak olanda
Gönül koydu, dosttan ayrı kalanda
Dostun dosta bir niyazı olanda
İteleme dosta verdiğin sözü.

BANA MI ?

Nice dostlar gelip geçti yalan dünyadan
Ne tutarsın kahbe felek, kastın bana mı
Zeki, Barış, Zeynep, Neşet aldın yanımdan
Yalancı dünyada zulmün, dostun bana mı?

Gel de artık razı ol sen tutsak kulundan
Sevdiklerin hep yanında, hazan bana mı
Dönmedim ki bir an senin sevda yolundan
Sevdim seni, yandım sana, hicran bana mı

25.09.2012 GARİP USTA'nın AŞK'ına

SİTEM

Yeryüzünde sohbetimiz kesildi
Yar yüzünde seni görem demiştik
Yar yolları kapanmış da gelmedi
Biz onu da sensin bilip sevmiştik

Gün gelip de geçer oldu, yar bize
Bu diyarlar artık oldu dar bize
Kimim kimsem senden başka yok imiş
Ana, baba, bacı, kardeş el bize

Bekir Bektaş sen sendekiyle yetin
Yar biliyor gönlündeki niyetin
Başka bir yer başka bir şey arama
Bir tek aşk var o da senin ziynetin

ASK İLE OLDUN, ASK İLE ÖL

OLmak ile ÖLmek

İki noktadan ibaret

OLmak için ÖLmek

Ölmek için Olmak gerek..

..

YAZASIM YOKTU ASLINDA (ilham perisine-o kendisini bilir :))))))

Yazasımı getiriyorsun yeniden.

Ama kolu sakat, bacağı sakat.

O gelmeye çalıştıkça yokuşlar çıkıyor önüne. 

Bakma sen benim dediğime! 

Yokmuş yazasım 

Ama kazasım geliyor bir mezar; koyasım bu bedeni

 ''toprak, toprağa: küller havaya; gereken gerektiği yere ulaşsın'' diye 

BASAMAK - FOTOĞRAFIN DİLİ

Bak kimse kalmadı bizden başka;
ne seyirci, ne oyuncu
yaşamın basamaklarında.
Geçmişe donup kalmış iki kişi gibi,
bırakıp gittiler bizi.
Yalnız başına sanma kendini
Geleceğinde ben varım,
geçmişimde sen.
Dön arkanı geçmişe,
geleceğine gel
gör beni
Aşk neyledi.

ÖZGÜRLÜK

Ve güneş,
Son bir kez daha doğacak
mabedinin üstüne.
Ellerin
Son bir kez daha aynalık edecekler
tapınırken,
kendi mezarlarına.
Temizlemen gerek, dünyayı
Senden.
Yıkılacak çünkü bu mabet,
sen çekip giderken
TUTSAK.
Ona;
''ELVEDA'' derken...

MENİM TANRIM GÖZELLİKTİR, SEVGİDİR

Menim Tanrim - Elmira Rehimova

Her kulun cihanda bir penahı var,
Her ehl-i halın bir kıblegahı var,
Herkesin bir aşkı, bir ilahı var,
Benim Tanrım güzelliktir, sevgidir.

Haz etmedim fırkadan, cemiyetten,
Zevk alamam harpten, siyasetten,
Bir şey duymam felsefeden, hikmetten,
Benim ruhum güzelliktir, sevgidir.

Güzel sevimlidir, cellat olsa da,
Sevgi hoştur, sonu feryat olsa da,
Uğrunda benliğim berbat olsa da,
Son dildarım güzelliktir, sevgidir.

Güzelsiz bir gülşen zindana benzer,
Sevgisiz bir başta akrepler gezer,
Ne görsem, hangi bezme etsem güzar,
Hep duyduğum güzelliktir, sevgidir.

Hüseyin Cavit

Hüseyin Abdullah oğlu Rasizade. Ünlü Azerbaycan şairi ve dramaturgudur. 1882 yılında Nahçıvan’da doğmuştur. İlk eğitimini Nahçıvan’da molla okulunda, orta eğitimini Mekteb-i terbiye adlı yeni usullu okulda almıştır (1894-1898). 1899-1903 yıllarında Güney Azerbaycan’da Tebriz’in Talibiye medresesinde eğitimine devam etmiştir. Hüseyin Cavit yüksek tahsilini İstanbul üniversitesi’nin edebiyat fakültesinde almıştır (1909). Nahçıvan, Gence, Tiflis ve 1915 yılından itibaren de Bakü’de öğretmenlik yapmıştır. 1941 yılında Sibirya’da ölmüştür. Haydar Aliyev tarafından naşı Sibirya’dan Nahçıvan’a getirtilmiş ve adına anıt mezar dikilmiştir.

Hüseyin Cavit hakkında AYRINTI

SİTEM, NAZ, NİYAZ

Ne istersin benden ya Rab
Seni senden mi çok sevdim
Şah damarımdan yakınken
Sevgiliyi ben mi sevdim?

Sana kıskançtır diyorlar
Senden ayrı yar mı sevdim
Sensiz yaprak kıpırdamaz
Kendiliğimden mi sevdim?

Aşıkların dervişlerin
Hepsini de Sensin bildim
Tutsak kulun sana aşık
Aşktan başka yol mu sevdim?

TERK ET GÖNÜL

Terk et gönül bu dünyayı

Mal, mülk, para düşmanın

Aşk ı bulmadıysan eğer

Kıymeti yok esma'nın

Terk et gönül bu dünyayı

Arzu, şehvet her yanın

Dost elinden tutmamışsın

Boşa geçmiş zamanın

Terk et gönül bu dünyayı

Unut canın, cananın

Yıkmadıysan nefsini sen

Şeytan bile hayranın

Terk et gönül bu dünyayı

Korku, gaflet sultanın

Kendi kendini bilmezsen

Boşa gider figanın

Terk et gönül bu dünyayı

Sevgi senin mekanın

Varlığın da, Yokluğun da

Emriyle la-mekanın

GÖRMEDİM

Denmiştir ki bütün alem zikreyler

Zikretmeyen birtek varlık görmedim

Varlığını, görür görmez zikreyler

Yokluğunu bilen, duyan görmedim

Yok diyerek dili ile söylerler

Kendisine yok diyeni görmedim

Olur olmaz başkasını suçlarlar

Kendisini suçlayanı görmedim

Ömür boyu arkasından koşarlar

Malı mülkü götüreni görmedim

Aklı sıra ölümden de kaçarlar

Azrailden kurtulanı görmedim

Bekir Kamil Aşık oldu hep söyler

Aşk tan güzel ben bir zikir görmedim

Gönlü bilir,dili söyler, zikreyler

Gerçeklerde yalan riya görmedim

YENİDEN YOKLUK VE VARLIK

YOKluğumdan VARettim sizi

VARlığımda YOK olasınız diye!

YOKluğumda VAR oldunuz

VARlığımda ise YOK olacaksınız!

İmza: AŞK

SEN VE BEN 2

Ben, ben olmak istemiyorum artık.

Ben, sende yok olmayı istiyorum.

Sen bende var olmayı istiyorsan;

İstediğin senin olsun,Ben YOK um!

SEN VE BEN 1

Çok zor beni anlamak
Çünkü Sen, Ben sin.
Seni gördüğümde,
Hala kendimi tanımadığımı anlıyorum